Zarząd Główny Związku Polskich Artystów Plastyków zaprasza na prezentację nowego pisma „ARTTAK” – Sztuki Piękne oraz na spotkanie z prof. Teresą Grzybkowską i Antonim Liberą.
Wybitny historyk sztuki, znawczyni sztuki dawnej i współczesnej oraz pisarz, tłumacz i reżyser spróbują scharakteryzować kondycję artysty w czasach współczesnych. 
Współczesna sztuka stała się synonimem wolności bezgranicznej, nie podporządkowując się żadnym kanonom. Nad dziełem sztuki przestała czuwać norma, poczucie smaku, piękna, dobra, harmonii i doskonałości.
Czy doznanie oburzenia i szoku może spowodować jakąś sensowną refleksję? Co jest powodem przyzwolenia sztuce na takie strategie? l o co w rzeczywistości toczy się ta batalia, której instrumentem stała się sztuka? Czytaj dalej
Przytaczam znaną wypowiedź znanego człowieka, z tym, że ja jestem wręcz nieprzyzwoicie trzeźwy, a wypowiedź ta pasuje jak ulał do tego, co chcę dalej powiedzieć. Lecz najpierw kilka słów wstępu.
Jakiś czas temu, podczas rozmowy z kolegą z czasów akademickich, wywołałem nazwisko Gepperta. Kolega z uśmiechem i uroczym przekąsem zapytał: – A Geppert to dobry malarz? Nie przypominam sobie, co mu wówczas odpowiedziałem na to – właściwie retorycznie wypowiedziane – pytanie, ale znając siebie, zaskoczony i nie zawsze błyskotliwy w odpowiednim momencie, z pewnością wybąkałem coś nieporadnie. Dzisiaj, może również niezbyt błyskotliwie, mogę odpowiedzieć: – Tak, Geppert to dobry malarz i na to mogę dać ci moje słowo honoru.
Tekst ukazał sie 20 marca 2011 na blogu: http://kanibalia.blogspot.com/2011/03/chopiec-do-bicia-100-lat-zpap.html
Postrzeganie dziś Związku Polskich Artystów Plastyków jest skomplikowane i kuriozalne zarazem. Z jednej strony jest to stuletnia organizacja, najstarsza, największa działająca z polskich formacji zrzeszających artystów. Z drugiej… oficjalny chłopiec do bicia.
W dzisiejszych mediach zajmujących się sztuką (czy to papier czy sieć) galerie zpapowskie i odbywające się w nich wydarzenia właściwie nie występują. Galerii takich jest w kraju kilkadziesiąt, rocznie więc to kilkaset przemilczanych wystaw. Czy wszystkie były niewarte wzmianki? Trudno uwierzyć. Czytaj dalej
Trudno jest dzisiaj w sztuce wyrazić się w sposób oryginalny, odkrywczy i ciekawy. Zdarzają się jednak takie przypadki: mam tu na myśli pokaz multimedialny, który odbył się 22 lipca 2010 roku w PASAŻU NA JATKACH we Wrocławiu, zorganizowany przez Witolda Liszkowskiego, inspirowany „Pętlą” Wojciecha Hasa.
Ponieważ jestem troszeczkę obcy – wiele lat nieobecny – nie znałem jego twórczości, ani poprzedniej prezentacji na temat „La Strady” Felliniego; żałuję, bo to jeden z moich ulubionych filmów i reżyserów. Przyszedłem – jak zwykle – jako jeden z pierwszych, aby w spokoju pooglądać prace, niezupełnie wiedząc, jak będzie wyglądał cały pokaz. Czytaj dalej
Ci, którzy są trochę starsi od własnych trzydziestopięcioletnich dzieci i interesują się sztuką, wiedzą, skąd pochodzi ten slogan w tytule. Tym, którzy dzieci nie mają, wyjaśnię trochę później.
Już dość dawno temu w programie telewizyjnym „Ring”, redaktor prowadzący pyta panią Rottenberg: – Czy jest sztuką, jeśli facet ściągnie portki i nawali kupę w galerii? Na co pani krytyk sztuki i macher od wystaw, bez zająknięcia odpowiada: – Jeśli to zrobił artysta, to jest to sztuka! Ja z podziwu dla fachowej, celnej, wrażliwej i wszystko wyjaśniającej odpowiedzi…wstrzymuję oddech z wrażenia i pozostawiam to chwilowo bez komentarza. Czytaj dalej
Witaj na naszym nowym blogu!
Po prostu porozmawiajmy o sztuce. Wasze uwagi i przemyślenia będą mile widziane!
